We zijn met zijn allen meer verbonden dan ooit. En toch kunnen we de dingen die ons echt dwarszitten steeds moeilijker kwijt. Ik vraag me weleens af: was dat altijd al zo, of is dit iets van deze tijd?
Waarom zijn er tegenwoordig zoveel psychologen, coaches en therapeuten? Ik ben er zelf één, dus ik stel de vraag ook aan mezelf. Nog niet zo lang geleden ging je met je zorgen naar de dominee, de pastoor of gewoon de buurvrouw. Die rol is grotendeels verdwenen, en wij proberen het steeds meer alleen op te lossen. Tot het niet meer gaat, en er professionele hulp nodig is.
Ik heb zelf een jaar zonder telefoon en internet geleefd. Wat me het meest verraste, was niet wat ik miste, maar wat er terugkwam: gesprekken die ergens over gingen. Tijd om echt te luisteren. Mensen die bij me aanschoven omdat ik nou eenmaal niet even snel bereikbaar was.
Daarom een kleine uitnodiging. Spreek deze week eens iemand aan voor wie je normaal geen tijd hebt. Laat het internet een avondje uit en ga bij de buren op de koffie. Maak weer eens echt contact. Je zult zien dat de ander gaat stralen, en jij straalt mee. Niet voor niets staat verbinding in elke theorie over menselijk welzijn in de basis: zonder contact geen groei.
En zit je ergens echt mee vast, iets wat een goed gesprek niet meer oplost? Dan luister ik met volle aandacht.
